Arhiva za 4. Avgusta 2017.

Priča o banjalučkom Hadži Babinom haremu, kao i svaka druga, ima svoju kronologiju, znači početnu i neke slijedeće faze. Već godinu dana se bavim ovom temom svjestan da sam uzeo vruće gvožđe u ruke ali ne bih sada o tome jer to je moj izbor. Mnogi će se prisjetiti da sam prošle godine institucionalno napadan – upućeno mi je od Muftijstva banjalučkog prijeteće pismo uz pregršt podmetanja i laži na moj račun među kojima je i ona da kao neargumentirano napadam institucije Islamske zajednice i tako dalje i tome slično. E pa, sada sam u prilici ponuditi materijalni dokaz da je vlasnik parcele kč. 90/37, što odgovara starom premjeru, odnosno kč. 2165/3, što odgovara novom premjeru, odnosno da je vlasnik zemljišta ispod kojeg je donedavno bio Hadži Babin harem i na kojemu je u svrhu gradnje stambeno-poslovnog objekta počinjen stravičan zločin memorocida, Brane Janković. 
——————————————————————————————————–
A priča je započela 21. 10. 2014. potpisivanjem Ugovora o zamjeni OPU 1015/14 između ugovornih strana Medžlisa IZ Banja Luka, kojeg je predstavljao tadašnji predsjednik Kasim Mujičić te firme SINTEKS DOO., koju je predstavljala Diana Kobilj. Riječ je o tzv. ugovoru o zamjeni, br. predmeta DN 1820/15 a sve je ovjereno kod notara Biljane Marić. Potpisivanju ugovora prisustvovao je muftija Osman ef. Kozlić i neki svjedoci tvrde da je nakon što je Kasim Mujičić tako nešto potpisao ispred Medžlisa kao pravnog subjekta, muftija mu rekao: “Halali, Kasime”!
 
Nakon što je to obavljeno tražene je saglasnost od strane Vijeća muftija IZ BiH u Sarajevu i dobijena je. Da li su ostale muftije koji su digli ruku za ovaj ugovor adekvatno informirane od muftije Kozlića, ne znam, ali neka oni sami to potvrde ili negiraju. Valja ići na Onaj svijet!
 
Šta se u međuvremenu desilo pa je putem firme SINTEKS Brane Janković postao vlasnik, ne znam, ali znam da je postao i to potvrđuje zemljišnoknjižni izvadak kojeg prilažem uz ovaj tekst.
 
Dakle, na svim jezicima svijeta, pa i na našem – bosanskom, za ljude koji su sudjelovali u ovoj krajnje prljavoj i zločinačkoj raboti, bilo da su se negdje potpisali, nagovorili drugoga da to učini, ili da su digli ruku za ovako nešto, pa čak i oni koji su eventualno bili suzdržani a mogli su se usprotiviti, kaže se da su LOPOVI! Da, oni to definitivno jesu i o tome svjedoče i ovi papiri koje prilažem. Ali, ovo je samo jedna od etapa borbe našeg Udruženja protiv lopova u IZ Banja Luka kao i onih kojima je dato pravo da krčme vakufsku imovinu u našem gradu, jer epilog će se morati desiti na nekom sudu.
 
U Banja Luci se dešava prava metastaza rasprodaje vakufske imovine i na redu su uvakufljene kuće rahmetlija Fadila Mešinovića-Saće te Razije Golalić, ali o tome nekom drugom prilikom.
 
Postoji opravdana bojazan da će ova mafija u IZ Banja Luka opustošiti preostali banjalučki vakuf i onda lagahno, nakon isteka mandata, napustiti naš grad. Trebamo li onda šutjeti na sve to?
 
Napominjem da kopiju ovog osvrta šaljem Vakufskoj direkciji, Rijasetu i Vijeću muftija – svi u Sarajevu.
 
Za Udruženje za zaštitu vakufske imovine u Banja Luci
Bedrudin GUŠIĆ

Prošle nedjelje u sklopu završne faze svoje posjete dvjema državama zapadnoga Balkana, obreo sam se na Brionima. Naravno, jedan od sadržaja programa obilaska otoka Veliki Brion bio je razgledanje fotoizložbe “Josip Broz Tito”. U trenucima razgledanja fotografija susreta jugoslavenskog predsjednika sa brojnim svjetskim državnicima ili najpoznatijim svjetskim ličnostima iz nekih drugih oblasti, sjetio sam se ovih naših, ne samo bosanskih, nego i regionalnih. Nekako spontano su mi se u glavi vrtile paralele kao naprimjer da ovi danas (njih sedam) koji vode države nastale na razvalinama SFRJ, kao i njihovi prethodnici, ne samo da se u toku svojih mandata sretnu sa višestruko manjim brojem svojih kolega iz drugih zemalja, nego uglavnom redovno dobacuju do kojekakvih podsekretara ministarstava vanjskih poslova, ambasadora, glavnog haškog tužitelja ili Federice Mogherini. A najčešće do nekog kolege predsjednika dobacuju kada se sami međusobno posjećuju.
 
Titu uglavnom i mrtvog proganjaju, kako u Srbiji tako i u Hrvatskoj. Ona žuta, čim je kročila na Pantovčak, ga je protjerala iz svog kabineta i to joj je bio prvi “državnički” potez, onaj Hasanbegović odrađuje prljavi posao za HDZ odnosno neoustaški režim u RH pa ga protjeruje sa jednog od glavnih zagrebačkih trgova itd. itd. I dok sam još gledao izložbu, odnosno vremeplovio u neku prošlost koju sam i lično proživio, u sebi kažem: “Hvala Bogu da Brionsko otočje pripada jednoj Istri jer da je u nekom drugom dijelu Hrvatske vjerovatno ove izložbe ne bi ni bilo. A da nije bilo Tite, pitanje čija bi Istra danas bila.
 
Ovaj zapis nema nikakvu ideološku podlogu jer nikada nisam bio član SKJ, ali ima neku ljudsku.
 
Pogledajte preostale fotke koje sam snimio na toj izložbi pa ćete vjerovatno bolje razumjeti gornji tekst.
 
                                                           Sa Elizabeth Taylor i Richardom Bartonom
                                                                 Partija šaha sa Krležom
                                                                  Sa glumicom Ginom Lollobrigidom
                                                                         Sa Nikitom Hruščovim
———————————————————————–
                                                                        Sa Willy Brandtom
———————————————————————————————————–
                                                                           Sa Nehruom
                                                                        Sa Indirom Gandhi
                                                                           Sa Leonidom Brežnjevim
                                                                   Sa Gaddafijem
                                                                     Sa britanskom kraljicom Elizabeth II
                                                                       Sa Fidelom Castrom
                                                 Tito, Naser i Nehru potpisuju čuvenu Brionsku deklaraciju 1956.
                                                                      Titovi putevi mira po svijetu
Bedrudin GUŠIĆ